مراجع معظم تقلید درباره جهر و اخفات (بلند و آهسته خواندن) نماز صبح گفته اند:

« بر مرد ها واجب است، حمد و سوره نماز صبح {و مغرب و عشا} را بلند بخواند،[1] بجز در نماز جماعت و برای کسی که یک رکعت از امام جماعت عقب است.

زن ها مى ‏تواند حمد و سوره نماز صبح و مغرب و عشا را بلند يا آهسته بخواند؛ ولى اگر نا محرم صدايش را بشنود، بنا بر احتياط واجب بايد آهسته بخواند.

بنابراین، بلند خواندن حمد و سوره نماز صبح از واجبات نماز است. بله! اگر مکلف حکم را نداند یا سهواً در جایی که می بایست حمد و سوره را بلند بخواند، آهسته خواند و بالعکس، اشکالی به نمازش وارد نمی شود،

ولی اگر از روی عمد و در حالی که هم حکم را می داند و هم توجه دارد که باید حمد و سوره را بلند بخواند، ولی آهسته خواند یا بالعکس، نمازش باطل است.[1]

اگر بعد از آن که مقداری از حمد یا سوره را خواند و بعد فهمید که در بلند یا آهسته خواندن اشتباه کرده است، آن مقدار که خوانده، اشکالی ندارد و لازم نیست، آن مقدار را که خوانده دوباره بخواند.[2]

ملاک در بلندی صدا:

آهسته خواندن نماز که معمولاً معنایش مشخص است و آن عدم آشکار کردن صدا است، ولی در بلند بودن نماز باید دقت کرد که اولاً به بلندی داد و فریاد نباشد که این هم باعث بطلان نماز است. و ملاک در بلندی نماز فقط آشکار کردن جوهر صدا است.

با توجه به این ملاک شخص می تواند نمازش را در جایی اقامه کند که کسی متوجه نشود، علاوه بر این که این مقدار از آشکار کردن صدا، عرفاً به حدی نیست که موجب مزاحمت برای دیگران شود.

[1] همان، ص 550.

[2] همان.

[1] توضیح المسائل (المحشى للإمام الخمینی)، ج ‏1، ص 549.